ฉันกลายเป็นจอมมารลาสบอสบอสในเกม แต่ว่า… จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันบุกโลกมนุษย์? แน่นอนว่าจะต้องตายเพราะถูกพระเอกเลเวลสูงสุดที่ฉันเลี้ยงมากับมือฆ่าตาย แล้วถ้าหยุดการบุกรุกโลกมนุษย์ล่ะ? ฉันก็จะตายเพราะสี่จตุรมารเผ่านปีศาจลูกน้อยที่หิวโหวของตัวเอง… ดังนั้น คำตอบของฉันก็คือการทำฟาร์ม!
ยงฮวาริน ชายผู้ป่วยออดแอดและร่างกายอ่อนแอ ผู้เป็นทายาทของตระกูลเทียนจง ท้ายที่สุดเขาก็ได้ละทิ้งเส้นทางวิทยายุทธและเดินบนเส้นทางพ่อค้าหลังจากสมรมเข้าไปในตระกูลอื่น เขาแบกรับความเสียใจไว้จนถึงช่วงจุดจบชีวิตของเขา แต่แล้วเขาได้ย้อนเวลากลับไปในอดีตอย่างไม่คาดคิด ที่ๆ ซึ่งเขาคิดว่าคงไม่มีวันได้กลับไปเยือนอีก…! เมื่อย้อนเวลากลับไปในช่วงเวลาที่ตกต่ำที่สุดได้แล้ว เขาสาบานกับหัวใจที่แหลกสลายของเขาว่าเขาจะพลิกชะตาฟ้าลิขิตให้เกิดใหม่ด้วยมือของเขาเอง
Primordial Core คือคุกใต้ดินที่ไม่มีใครพิชิตได้ เป็นที่ซ่อนของสัตว์ประหลาดที่ทรงพลังที่สุดเท่าที่เคยมีมา สัตว์ประหลาดดั้งเดิม ร่างอวตารแห่งความชั่วร้าย—Swallow… ที่เป็นบอสมอนสเตอร์ขี้เกียจที่อยากนอนหลับ เรนี สาวใช้โฮมุนคูลัสผู้หลงใหล Swallow อย่างสุดหัวใจกำลังดูแลเจ้าคนขี้เกียจคนนี้ ณ จุดนี้ มีเพียงแพทริก เซลล์สมองสุดท้ายของกลุ่ม—และเขาคือโครงกระดูก! คุณ Swallow จะได้พักผ่อนบ้างหรือไม่ท่ามกลางความวุ่นวายทั้งหมดนี้?
God of Savior เกมเสมือนจริงที่ครองโลก และเกมก่อนหน้าที่เป็นต้นแบบของเกมนั้น(หรือที่รู้จักกันในชื่อ Demrok) ไคเซอร์ ผู้เล่นอันดับหนึ่งของ Demrok
เรื่องราวเล่าถึงชีวิตของคิม ซอน-อู ที่ถูกดึงเข้าไปในนิยายชื่อดัง และตัดสินใจใช้ชีวิตอย่างเงียบๆ ในฐานะตัวละครประกอบ วันหนึ่ง ตัวเอกของนิยายเรื่องนั้นก็เสียชีวิต… “คุณคิดว่าผมจะเชื่อเหรอ?” สุดท้ายเขาก็ย้อนเวลากลับไป – กลับไปในวันแรกที่เขาอยู่ในนิยาย
หลังจากนอนโคม่าอยู่สามปีเนื่องจากอุบัติเหตุทางจราจร ผมตื่นขึ้นมาพบว่าโลกในเกมเกมหนึ่งได้กลายเป็นความจริง ในโลกที่ระบบและการอัญเชิญเป็นเรื่องปกติ ผู้คนต่างกล่าวว่าเพื่อที่จะปีนป่าย “หอคอยแห่งการทดสอบ” พวกเขาต้องตามหา “เทพจี่หนู” แต่… เทพจี่หนู? นั่นก็คือผมเอง
เฮลมุทยังเป็นเพียงทารกเมื่อเขาถูกทิ้งไว้ในป่าพาเฮ สถานที่อันชั่วร้ายซึ่งเต็มไปด้วยสัตว์ร้าย ที่ซึ่งเหล่าคนบาปถูกเนรเทศไปชั่วนิรันดร์ โชคดีที่สัตว์วิเศษหนึ่งตัวและนักดาบผู้ถูกเนรเทศหนึ่งคนสงสารเขาและเลี้ยงดูเขาไว้เป็นลูกของตน แต่ด้วยเมล็ดพันธุ์แห่งความมืดที่เติบโตอยู่ภายใน เฮลมุทจึงตัดสินใจหยิบดาบขึ้นมาเพื่อป้องกันไม่ให้เมล็ดพันธุ์นั้นทำให้เขากลายเป็นปีศาจร้าย เมื่อเฮลมุทแข็งแกร่งขึ้น เขาจึงออกตามหาครอบครัวที่ทอดทิ้งเขา แต่สุดท้ายเฮลมุทจะยอมทำตามหัวใจมนุษย์หรือสัญชาตญาณอันโหดร้ายของเขากันแน่
หวังด็อกพิล หัวหน้าของจอลฮวา องค์กรที่ใหญ่ที่สุดในชุงชอง และหวังดัม ลูกชายของเขา หลังจากพ่อเสียชีวิต หวังดัมมีความฝันที่ต่างไปจากการสืบทอดองค์กรของพ่อ และตัดสินใจมุ่งหน้าสู่โซลตามอำเภอใจ แต่ชีวิตไม่ได้ง่ายอย่างนั้น ลุงของเขาซึ่งเป็นสมาชิกขององค์กรเสนอเงื่อนไขว่าหากหวังดัมกลายเป็นที่หนึ่งในโรงเรียนใหม่ เขาจะได้รับเงินช่วยเหลือ อย่างไรก็ตาม โรงเรียนใหม่ของหวังดัมที่รู้จักกันในชื่อ Ppak High มีชื่อเสียงในด้านความรุนแรงในโรงเรียน หวังดัมจะสามารถกลายเป็นที่หนึ่งในโรงเรียน Ppak High ที่เต็มไปด้วยผู้ก่อปัญหาที่เลวร้ายที่สุดในประเทศได้หรือไม่
เส้นทางสู่ความเป็นอมตะนั้นเต็มไปด้วยความยากลำบาก! โดยเฉพาะอย่างยิ่งในโลกแห่งการฝึกฝนที่แปรเปลี่ยนอย่างสิ้นเชิงด้วยโรคระบาด! มนุษย์เป็นพาหะนำโรคร้าย หากอมตะมาสัมผัส พลังการฝึกฝนของพวกเขาจะเสื่อมถอยลงอย่างที่สุด และอย่างเลวร้าย พวกเขาจะถูกเนรเทศออกจากโลกมนุษย์ แยกจากอมตะตลอดกาล ข้าผู้ซึ่งได้อพยพมาที่นี่ด้วยความทะเยอทะยานอันไร้ขอบเขต ถูกกำหนดให้ต้องตรากตรำทำงานในโลกมนุษย์ สละชีวิตไปอย่างไร้ค่า โชคดีที่ในวินาทีแห่งความตาย ข้าได้ปลุกสมบัติอันน่าอัศจรรย์ ซึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงความจริงให้กลายเป็นภาพลวงตา เปลี่ยนชีวิตจริงให้กลายเป็นความฝันอันเลือนราง พาข้ากลับไปยังวินาทีที่อพยพมา! ดังนั้น ข้าจึงเริ่มต้นการเดินทางอันยาวนานและยากลำบากแห่งการกลับชาติมาเกิด
ในโลกที่ถูกกำหนดเหมือนบทนิยาย “ฉัน” เป็นเพียงตัวประกอบกระจอก ๆ ที่ไม่มีบท ไม่มีพลัง ไม่มีใครสนใจ และถูกลิขิตให้ตายในตอนต้นเรื่องด้วยซ้ำ แต่แล้ว…ฉันกลับ “ย้อนเวลา” มาอีกครั้งก่อนเหตุการณ์จะเริ่มต้น คราวนี้ฉันรู้เนื้อเรื่องทั้งหมด รู้ทุกความลับ รู้ว่าใครคือศัตรูที่แท้จริง—รวมถึงรู้ด้วยว่า “พระเอกตัวจริง” กำลังจะเผชิญชะตากรรมเลวร้ายแค่ไหน ปัญหาคือ… ฉันไม่ใช่พระเอก ฉันเป็นแค่ตัวประกอบพื้นหลัง! ทว่าการย้อนเวลาเปิดโอกาสให้ฉันเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง ทั้งความสามารถ สถานะ และเส้นทางชีวิต เมื่อใช้ความรู้จากอนาคต ฉันเริ่มพัฒนาตัวเองจนกลายเป็น “อัจฉริยะ” ที่ทุกคนตกตะลึง จากตัวประกอบที่ไม่มีใครสนใจ ฉันกลับกลายเป็นบุคคลที่ทั้งโลกต้องพึ่งพา กลายเป็นว่า… แทนที่พระเอกจะคอยปกป้องโลก ตัวประกอบอย่างฉันเนี่ยแหละ…ที่ต้องแบกโลกทั้งใบ! 🌟 จากตัวประกอบไร้ค่า สู่ “อัจฉริยะผู้พลิกชะตาโลก” 🌟 รู้อนาคตล่วงหน้า—ก็แซงพระเอกได้เหมือนกัน! 🌟 ชีวิตที่เคยเป็นแค่พื้นหลัง…กลายเป็นจุดศูนย์กลางของโลก 🌟 พระเอกต้องการฮีโร่—แต่ฮีโร่ดันเป็นตัวประกอบ 🌟 ย้อนเวลาใหม่ทั้งที จะยอมไร้ค่าเหมือนเดิมได้ไง! ❓ Q&A น่าติดตาม 5 ข้อ Q: ทำไมตัวเอกถึงย้อนเวลากลับมาได้? A: แม้ไม่มีคำตอบชัดเจน แต่ดูเหมือนโชคชะตาต้องการให้เขาแก้ไขเส้นเรื่องที่กำลังจะล่มสลาย Q: อะไรทำให้เขากลายเป็นอัจฉริยะ? A: ความรู้จากอนาคต + ความพยายามแบบเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ทำให้เขาพัฒนาอย่างก้าวกระโดด Q: เขาต้องปกป้องพระเอกจริงเหรอ? A: ใช่—เพราะพระเอกดันเป็น “ตัวแปรสำคัญของโลก” และถ้าพระเอกตาย โลกจะพังทลาย Q: เขาต้องเผชิญกับอะไรบ้าง? A: ศัตรูที่รู้จักเนื้อเรื่องดีไม่แพ้กัน, องค์กรลับ, และเหตุการณ์หายนะที่เขาเคยเห็นในอนาคต Q: เขาอยากเป็นฮีโร่ไหม? A: ไม่! เขาแค่อยากรอด…แต่ดันกลายเป็นคนที่โลกต้องพึ่งพาแบบงง ๆ ✨ ตัวประกอบสุดกระจอกย้อนเวลาใหม่ กลายเป็นอัจฉริยะที่โลกต้องพึ่งพา—สุดท้ายต้องปกป้องพระเอกแทนที่จะถูกช่วย ชีวิตมันตลกร้ายแต่เจ๋งสุด!
