มังงะทั้งหมด

แต่เบื้องหลังความสัมพันธ์ของเด็กหนุ่มกับเด็กสาวในรั้วโรงเรียนที่ดูเหมือนธรรมดานั้น กลับซ่อนความลับเอาไว้—ความลับที่ทั้งอันตรายและคาดเดาไม่ได้ จนหากจัดการผิดพลาดเพียงนิดเดียว ก็อาจนำไปสู่จุดจบของโลก

คิซึมิอาศัยอยู่ในเน็ตคาเฟ่/มังงะคาเฟ่ย่านคาบูกิโจ และเลี้ยงชีพด้วยการขายบริการทางเพศ (ครั้งละ 15,000 เยน) เธอใช้ชีวิตไปวันๆ อย่างไร้จุดหมาย ไม่มีทั้งความฝันหรือความหวังในอนาคต ทว่า เมื่อเธอยินประโยคหนึ่งจากเพื่อนร่วมอาชีพที่บอกว่า “นักเขียนการ์ตูนน่ะ รายได้ดีนะ” เธอจึงเริ่มดิ้นรนเพื่อหลีกหนีจากชีวิตเฮงซวยนี้ด้วยการวาดมังงะ โดยอาศัยแรงบันดาลใจจากบทสนทนาบนเตียงของเหล่าลูกค้าที่เธอพบเจอในทุกวัน และคลังมังงะจำนวนมหาศาลในอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ที่เธออาศัยอยู่

“คุสึซาวะ โคเซ” เป็น Introvert ผู้ซึ่งมีจำนวนเพื่อนทั้งหมดเป็น 0 วันหนึ่งเขาได้ไปช่วย “มิโซกุจิ เซกะ” สาวแกลสุดสวยประจำห้อง เรื่องราวรักสุดอลเวงของ หนุ่ม Introvert กับ สาว Extrovert สุดขั้ว จึงได้เริ่มต้นขึ้น!

“จู่ๆ ชายหนุ่มก็ตื่นขึ้นมาในโลกของ “Lovely Sorcerer” เกมสุดรักที่เขาลงทุนทำเว็บสูตรเกมให้! ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลกให้เขามาเกิดใหม่เป็นแค่ขุนนางตัวประกอบกิ๊กก๊อกไร้ชื่อ!? แต่เดี๋ยวก่อน… ทำไมสเตตัสของเขามันดันแกร่งกว่าตัวเอกของเรื่องอีกล่ะเฮ้ย!? เมื่อโชคหล่นทับให้ได้รับพลังที่พร้อมทะยานสู่จุดสูงสุดของโลกใบนี้ สัญชาตญาณเกมเมอร์ในตัวก็ลุกโชนขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่!”

โซอิจิ คิริซากิ ครูที่สอนในโรงเรียนมัธยมต้นเอกชนแห่งหนึ่งกำลังเผชิญกับปัญหาใหญ่ เมื่อนักเรียนสาวสามคน ได้แก่ เซนกะ ยูซึกามิ, ยูคิ คิตสึเรงาวะ และ โมโมกะ วาตาราเสะ มักจะชอบล้อเลียนเขาอยู่เสมอ โซอิจิอยากจะเป็นที่รักของนักเรียน แต่เด็กสาวทั้งสามกลับดูถูกและกลั่นแกล้งเขาในทุก ๆวัน จนทำให้โซอิจิรู้สึกกลุ้มใจเป็นอย่างมาก แต่ความจริงก็คือ…เด็กสาวทั้งสามคนนั้น ต่างก็หลงรักโซอิจิ เพียงแต่พวกเธอไม่กล้าแสดงความรู้สึกออกมาตรงๆก็เท่านั้น (ซึนเดเระ) แถมที่หนักกว่านั้นคือ โมโมกะยังเป็นพวกสตอล์กเกอร์ ที่แอบติดตามเขาอีกด้วย!

มังงะที่ถูกดัดแปลงจากเกมยอดฮิตของค่าย PurpleSoftware (อ่านคำเตือนด้วยนะครับผม)

คิริโตะเด็กหนุ่มผู้รอดชีวิตจากคดี SAO หลังจากที่ผ่านคดีต่างๆกับอาสึนะ อลิส และผองเพื่อน ขณะที่เขากำลังเล่นเกม ALO จู่ๆก็ถูกพัวพันเข้าสู่เกมลึกลับอีกแล้ว!?

“ไร้ซึ่งพรสวรรค์ ไร้ซึ่งเงินทอง ไร้ซึ่งการศึกษา เธอน่ะเป็นแค่คนไร้ค่า” “แต่ว่า…เพียงแค่มองเธอที่เป็นแบบนั้น ฉันก็มีความสุขแล้วละ”