Fantasy - หน้า 88

อยู่ดี ๆ ก็มีนางเอกนิยายเป็นเพื่อนบ้าน – ในนิยายโรแมนซ์แฟนตาซีที่นางเอกสูญเสียความทรงจำหลังหลบหนีออกมา ฉันดันได้เข้าไปสวมร่างของเซย์น่า ฮันเตอร์ธรรมดา ๆ ที่ใช้ชีวิตอยู่ข้างบ้านของเธอเข้า “ผมชอบคุณ โปรดอยู่ข้างผมเถอะนะ เอลเลน ผมจะปกป้องคุณ…“ แม้ตั้งใจจะชมชีวิตอันสนุกสนานจากคาแรกเตอร์ที่มาหานางเอกเพื่อสารภาพรัก “ผมเจอเธอครั้งแรกที่งานเลี้ยงครับ“ ”ฉันจะซื้อบ้านหลังนี้ เท่าไหร่ถึงจะพอล่ะ?“ “ท่านดยุกไม่ได้ปรารถนาหญิฃอื่นอยู่หรอกเหรอ?” แต่สิ่งที่ได้ทำจริง ๆ ก็คือ เป็นที่ปรึกษาด้านความรัก โดนขู่ให้ขายบ้าน และมีคนมาขอข้อมูลนางเอก เป็นต้น มีแต่เรื่องน่ารำคาญทั้งนั้น การรับบทเป็นเพื่อนบ้านนางเอก มันยากขนาดนี้เลยเหรอ? ถึงจะรำคาญ แต่นางเอกน่ารักก็เลยพอทนได้อยู่บ้าง… แต่กลับมีคาแรกเตอร์หนึ่งคาแรกเจอร์พยายามหนีขึ้นมาซะงั้น?! “ผมยอมแพ้กับเรื่องเอลเลนแล้วครับ ปลอบผมทีนะ เซย์น่า“ แถมยังส่งสายตาแปลก ๆ มาให้ฉันอีกด้วย…!

เฉียวหยูเข้าสู่โลกเมตายูนิเวิร์สและได้รับคลาสลับของเนโครแมนเซอร์ น่าเสียดายที่ค่าสติปัญญาและค่าวิญญาณเริ่มต้นของเขาทั้งคู่อยู่ที่ 0 และเขายังได้รับพรสวรรค์ที่แปลกประหลาดและไม่เหมือนใครอีกด้วย ในความโกรธ เฉียวหยูจึงนำค่าแอตทริบิวต์ทั้งหมดของเขาไปใช้กับความแข็งแกร่ง! ใครว่าเนโครแมนเซอร์จะต่อสู้แบบประชิดตัวไม่ได้? ขณะที่เฉียวหยูต่อยงูโลกเยโมเจียจนตาย ผู้เล่นในเมตายูนิเวิร์สก็คลั่งไคล้ พี่ชาย ได้โปรดหยุดทะเลาะกัน! นายเป็นเนโครแมนเซอร์! เรียกอันเดดออกมาเถอะ ได้โปรด!

ในฐานะนักเขียน “ปรมาจารย์ดาบซาเด” ชาซองมินไม่รู้เลยว่านิยายที่เต็มไปด้วยพล็อตเรื่องของเขาจะอันตรายได้ขนาดไหน จนกระทั่งเขากลับมาเกิดใหม่เป็นราเซน เมย์ตัน ตัวละครรองผู้ถูกตามใจจนต้องตายตั้งแต่อายุ 17 ปี ราวกับว่าการติดอยู่ในร่างของคนสารเลวที่ทุกคนดูถูกเหยียดหยามนั้นยังไม่พอ ซองมินยังค้นพบว่าเขากลับมาเกิดใหม่ในช่วงเวลาก่อนที่เรื่องราวของเขาจะเริ่มต้นขึ้น ด้วยความรู้ที่แทบไม่มีเกี่ยวกับไทม์ไลน์ปัจจุบัน ซองมินจะสามารถเอาชีวิตรอดในโลกที่ไร้ซึ่งการเขียนนี้ในฐานะน้องคนสุดท้องของตระกูลเมย์ตันได้หรือไม่