Josei - หน้า 2

ซาดะเป็นแม่มดยุคใหม่ที่เบื่อหน่ายกับการใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบในหุบเขาลึก จริงๆ เธออยากได้ความสนใจมากกว่านี้! ทำไมมนุษย์ถึงไม่รู้จักแม่มดได้ละ !? นี่คือเรื่องราวของ “แม่มด” ยุคใหม่ที่ทำลายคำสาปและใช้ชีวิตอย่างอิสระและไม่ถูกจำกัด!

อุเอโนะ โซระ นักเรียนมัธยมปลายผู้รักสันโดษ อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ ที่โอบล้อมด้วยขุนเขา เธอไม่เคยรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งหรือกลมกลืนกับบรรยากาศของหมู่บ้านนี้ได้เลยตั้งแต่ยังเด็ก คนเดียวที่เธอเปิดใจให้และยอมรับเป็นที่พึ่งทางใจเพียงหนึ่งเดียวก็คือ ฮินาโกะ เพื่อนสนิทในวัยเด็กของเธอทว่า ในคืน “เทศกาลมินาซึกิ” ฮินาโกะกลับหายตัวไปอย่างปริศนา ชาวบ้านต่างพากันพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเธอถูก “ลักซ่อน (คามิกาคุชิ)” โดยเทพเจ้า และไม่มีการออกตามหาอย่างจริงจังเลยสักครั้งวันเวลาผันผ่านจนเข้าสู่ปีโชวะที่ 63 (ค.ศ. 1988) จู่ๆ ฮินาโกะที่หายสาบสูญไปนานก็ปรากฏตัวกลับมา… ในสภาพร่างกายที่เหมือนเมื่อ 4 ปีก่อนไม่ผิดเพี้ยนการกลับมาจากเหตุการณ์ลักซ่อน “เสียได้” ทำให้ฮินาโกะถูกชาวบ้านเหยียดหยามและทวีความโดดเดี่ยวมากขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่าโซระจะตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะปกป้องเธอไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม แต่ทว่า…

ฮินาตะ นักศึกษาสาวที่มองว่าเมืองที่เธออยู่ช่างแสนน่าเบื่อ จนกระทั่งได้พบกับ คาเงะ ว่าที่ผู้ช่วยนักเขียนมังงะที่ชอบถ่ายภาพมุมธรรมดาๆ ของเมือง เมื่อทั้งคู่เริ่มออกเดินเล่นด้วยกัน มุมมองของเธอก็เปลี่ยนไป… เพราะเมืองที่แสนธรรมดา กลับมีสีสันที่มหัศจรรย์ได้ เพียงแค่มีคนข้างกายที่เดินเคียงกัน

เรื่องราวของตำรวจหนุ่มผมส้มกับหญิงสาวตาบอดได้มาพบกันโดยบังเอิญ หลังจากนั้น ชีวิตประจำวันของทั้งสองจึงเริ่มต้นขึ้น