ศิลปะการต่อสู้ - หน้า 17

ในยุคแห่งการผจญภัยที่เริ่มต้นขึ้นจากการกำเนิดของเกตส์ ท่ามกลางความสิ้นหวัง ความอดอยาก ความสิ้นหวัง และความสิ้นหวังอย่างที่สุด ทุกคนต่างละทิ้งความหวังและสูญเสียความกล้าหาญที่จะต่อสู้ต่อไป ยกเว้นนักผจญภัยคนหนึ่งที่ไม่ยอมลงไปจนลมหายใจสุดท้าย “เจ้าคือผู้เดียวที่เหลืออยู่ นักผจญภัยคนสุดท้าย เอลแพม” เมื่อประวัติศาสตร์ของนักผจญภัยถูกบังคับให้จบลง นักผจญภัยคนสุดท้ายจึงหวนคืนสู่จุดเริ่มต้นของเรื่องราวนี้

ในยุคแห่งหายนะ วีรบุรุษห้าคนได้ช่วยโลกจากปีศาจร้ายในยุคดึกดำบรรพ์ หนึ่งในวีรบุรุษที่กลับมาเกิดใหม่อีกครั้งในชื่อลีโอ พลอฟ รู้สึกตื่นเต้นที่จะได้หวนรำลึกถึงอดีตอันรุ่งโรจน์ แต่กลับพบว่าชื่อของเขาถูกลบเลือนไปจากประวัติศาสตร์ ด้วยความมุ่งมั่นที่จะเปิดเผยความจริง เขาจึงเข้าร่วมกับลูแมร์น โรงเรียนนายร้อยทหาร

โจชัว แซนเดอร์ส จอมหอกในตำนานผู้ยุติสงครามกลางเมืองอันโหดร้าย ทำลายความเชื่อที่ว่าคนเราต้องใช้ดาบเพื่อเป็นอัศวินผู้ยิ่งใหญ่ เขาต่อสู้เพื่อรับใช้เพื่อนของเขา จักรพรรดิซีซาร์ แวน บริตัน แต่ทั้งหมดนั้นไร้ประโยชน์เมื่อสหายที่น่ากลัวของเขาพยายามที่จะฆ่าเขา เขาใกล้จะตายอยู่แล้ว เมื่อลูเคีย อาวุธที่ไว้ใจได้ของเขา ส่องแสงและขับพาเขากลับไปที่คอกม้าในวัยเด็ก เมื่อยะ โฮ ซูอะนำหอกอันยิ่งใหญ่มาไว้ในมือแล้ว โย ชู วาจะต้องทำการแก้ แค้นในชีวิตนี้

ฉันใช้ชีวิตทั้งชีวิตเป็นทาส ถูกมัดด้วยสายจูง แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันเลือกได้ด้วยตัวเอง นั่นคือที่ที่ฉันจะตาย “มีคำสุดท้ายไหม” เพื่อนคนเดียวของฉันถามฉันด้วยน้ำเสียงที่สงบ และฉันก็ตอบเบาๆ ขณะที่หลับตาลง “ว้าววว!” …ว้าววว? เข้าเรื่องเลยดีกว่า ฉันได้กลับชาติมาเกิดใหม่ และไม่ใช่แค่ในฐานะใครคนใดคนหนึ่ง แต่เป็นหลานชายคนเล็กของเพื่อนฉัน แล้วตอนนี้ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ? แล้วฉันจะทำอะไรได้อีกล่ะ? “ฉันจะก่อความวุ่นวาย”

ออสการ์ เซจ เคยเป็นจอมเวทย์และจอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งหอคอยสีขาว เขาเสียชีวิตในสงครามกับจักรพรรดิปีศาจ และตื่นขึ้นอีกครั้งในอีกยี่สิบปีต่อมาในฐานะขุนนางผู้เสื่อมเสียชื่อเสียง ออสการ์ ครูเซียน หอคอยสีขาวที่เคยยิ่งใหญ่ในอดีตพังทลายลง และกลุ่มศัตรูก็ควบคุมกองทัพและทรัพยากรต่างๆ ไว้ได้ เมื่อวงจรมานาของเขาถูกปิดผนึกและพันธมิตรเก่ากลายเป็นศัตรู ออสการ์ต้องสร้างหอคอยสีขาวขึ้นมาใหม่ แสวงหาการแก้แค้น และทวงคืนพลังของเขาก่อนที่สภาจอมเวทย์จะเนรเทศเขาไปตลอดกาล เวทมนตร์จะฟื้นคืนมาอีกครั้งหรือจะถูกฝังไปตลอดกาล?

เรื่องย่อ  มังงะแปลไทยในขณะที่โลกกำลังถูกลบหลังจากเกมสุดท้ายของพวกเขาจบลงด้วยความล้มเหลว ซอง จีฮาน พยายามต่อต้านการลบและเห็นข้อความปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา [คิดว่าจะมีใครต้านทานการถูกลบได้] [ให้โอกาสเขาท้าทายอีกครั้ง] [ผู้เล่น ‘ซอง จีฮาน‘ กำลังกลับไปสู่เวลาเริ่มต้นใน The League]

ทุกคนที่มีอายุระหว่าง 18 ถึง 29 ปีทั่วโลกจะต้องเข้าร่วมในเกมแห่งความตายจำนวน 20 รอบ ตัวละครหลักเริ่มต้นการท้าทายครั้งที่ 100 ด้วยความสามารถในการถดถอย หลังจากสัมผัสเกมล่วงหน้ามาแล้ว 99 ครั้ง เขาก็สามารถมีพลังเหนือใครๆ ได้อย่างท่วมท้น เมื่อเขารู้ว่าเงื่อนไขของรอบที่แล้วจะต้องมีอย่างน้อยห้าคน เขาจึงเริ่มรับสมาชิกปาร์ตี้เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ทำผิดพลาดในอดีตซ้ำอีก

การตื่นขึ้นมาในนิยายแฟนตาซีที่จักรวาลห้ามเธอใช้เวทมนตร์เป็นเพียงบททดสอบแรกในหลายๆ ครั้งของคริส ดอตเทน ศาสตราจารย์คนใหม่ของสถาบันเวทมนตร์เบดาลัวอันทรงเกียรติ คริสต้องฝ่าฟันภารกิจมากมายที่คุกคามความตายหากเธอล้มเหลว คริสต้องเอาชีวิตรอดในฐานะอาจารย์ของตัวเอกในนิยายโดยใช้ทุกวิถีทางที่จำเป็น อย่างไรก็ตาม เมื่อไม่มีทางออกทางเวทมนตร์อยู่ในมือ กลยุทธ์เดียวของเธอคือการสวมบทบาทเป็นอาจารย์ผู้ทรงพลังจนการใช้เวทมนตร์ไม่จำเป็นอีกต่อไป คริสและการกระทำของเธอจะอยู่รอดจนถึงวันสำเร็จการศึกษาหรือไม่

นิกายมาโดริมที่เคยยิ่งใหญ่ต้องเผชิญช่วงเวลาที่ยากลำบากหลังจากพัวพันกับมหาสงครามสวรรค์ จูริน ผู้นำสูงสุดของนิกาย กำลังเผชิญหน้ากับการกลับมาของหลานชายที่พลัดพรากจากกันมานาน ซึ่งเป็นลูกชายของลูกสาวที่เขาละทิ้งไปเมื่อหลายปีก่อน

เกมเสมือนจริง “History of the Archana Continent” กลายเป็นส่วนหนึ่งของความเป็นจริง และ “ผู้เล่น” ที่ประสานกับมนุษย์ดูเหมือนจะปกป้องโลก อีโฮยอลซึ่งเป็นมนุษย์เงินเดือนธรรมดาได้เข้ามาแทนที่ตัวละครที่เขาสร้างขึ้นในโรงเรียนมัธยม “Grandfell Claudi Arpeus Romeo” ภายใต้สถานการณ์ปกติ อาชีพนี้จะต้องล้มเหลวอย่างแน่นอน แต่แกรนด์เฟลซึ่งมีอาชีพเป็น “นักล่าปีศาจ” กลับภูมิใจอย่างยิ่งต่อหน้าปีศาจ! นักล่าปีศาจหนึ่งเดียวในโลกนี้ Grandfell (= Lee Hoyeol) เริ่มเคลื่อนไหว!

สตรีมเมอร์ล้านซับ “สไปซี่ เฟเบอร์” นักชีววิทยาด้านสัตว์มีพิษผู้มีชื่อเสียง ถูกงูแบล็คแมมบ้ากัดระหว่างการสตรีมในแอฟริกา และ กลับชาติมาเกิดในโลกยุคมูริม ซึ่งตัวของเขาได้ใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองชอบ

การทำลายล้างกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว วันเวลาที่วุ่นวายและเต็มไปด้วยการสังหารหมู่หลังวันสิ้นโลกได้ผ่านพ้นไปนานแล้ว นั่นไม่ได้หมายความว่าการสังหารหมู่จะหยุดลง ศพยังคงล้นหลาม แต่ไม่มีใครรู้สึกว่าโลกเช่นนั้นวุ่นวายอีกต่อไปแล้ว นั่นแหละคือความปกติ ไม่มีอะไรแปลกประหลาด ธรรมดา ใช่ นี่คือเรื่องราวปกติธรรมดาเรื่องหนึ่ง