มังงะยอดนิยม! - หน้า 39

วันหนึ่ง ซึงฮยอน คังตื่นขึ้นมาและพบว่าตัวเองอยู่ในโลกที่ไม่คุ้นเคยบนทวีปอาซูล ในขณะนั้น หน้าต่างสถานะก็ปรากฏขึ้น: คลาสของคุณคือฮีลเลอร์เหรอ? เดี๋ยวนะ แต่เขาไม่มีทักษะการรักษาเลยเหรอ? เขาสงสัยว่าเขาจะรักษาได้อย่างไรหากไม่มีทักษะการรักษา และนั่นคือจุดเริ่มต้นของชีวิตของฮีลเลอร์จอมปลอมที่ไม่สามารถใช้ฮีลเลอร์ได้ ในขณะที่เขาดิ้นรนหาทางกลับบ้าน

หญิงสาวผู้เงียบขรึมมักขยับสะโพกเอง…ขอให้เข้าลึกกว่านี้…จะให้ฉันทำอะไรก็ได้…

อ่านโดจิน เรื่อง Common Sense Manipulation Program เรื่องย่อ “ฉันชอบคุณ! กรุณามีเซ็กส์กับฉัน!”Baek Seonwoong พนักงานที่อายุน้อยที่สุดใน บริษัท หนึ่งได้รับการเข้าถึงโปรแกรมที่จัดการกับสามัญสำนึกของผู้คน เขาตัดสินใจที่จะกลับไปที่หัวหน้าทีมของเขาซึ่งถูกคุกคามเขามาสี่ปีแล้ว

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อ “หลินเว่ย” (ตัวเอก) ได้ทะลุมิติเข้าไปอยู่ในโลกของนิยายแนว Omegaverse โดยเธอไม่ได้เป็นนางเอก แต่กลับได้รับบทเป็นเพียงตัวประกอบที่ตามบทเดิมจะต้องมีจุดจบที่น่าอนาถ ในโลกใบใหม่นี้ เธอพยายามอย่างยิ่งที่จะหลีกเลี่ยงพล็อตเรื่องหลักและอยู่ให้ห่างจาก “นางเอกต้นฉบับ” ผู้แสนสวย อ่อนหวาน และเพียบพร้อมราวกับ “แสงจันทร์ขาว” (White Moonlight) เพื่อรักษาชีวิตรอดของตัวเอง แต่ทว่า… เหตุการณ์กลับกลับตาลปัตร เมื่อนางเอกที่ควรจะอ่อนโยนคนนั้น กลับแสดงด้านที่มืดมัวและเจ้าเล่ห์ (Black Belly) ออกมา แถมยังดูเหมือนจะ “หมกมุ่น” และจ้องจะทำพันธะกับหลินเว่ยอยู่ตลอดเวลา แทนที่จะไปสนใจพระเอกตามเนื้อเรื่องเดิม!

“การดูผู้หญิงอาบน้ำขณะเปลือยเปล่าถือเป็นการฝึกจริงหรือ?” ถ้าเพียงแต่ฉันสามารถเรียนรู้ “ซ่อง” ซึ่งสามารถกระตุ้นความต้องการทางเพศของผู้หญิงได้ … แม้แต่ทาสก็สามารถล่อลวงผู้หญิงทุกคนในโชซอนได้!

โทวโด มาสึมิ หญิงสาวธรรมดาทั่วไปที่รักในการเล่นไวโอลิน แต่ชีวิตมันก็ไม่ได้สวยงาม หลังผ่านเรื่องราวที่บอบช้ำ เธอก็ไม่อาจสีไวโอลินได้เต็มที่ดั่งใจ จนกระทั่งวันหนึ่งก็เกิดเรื่องประหลาดขึ้น เธอที่พลาดหกล้มตรงบันไดหน้าสถานีรถไฟ ━━━━ฟึบ!! จู่ๆ ก็มาโผล่ที่ป่ายามค่ำคืนที่ไหนไม่รู้ “นี่ฉันตายไปแล้วเหรอ” และจากนั้นเธอได้มาพบกับ อาร์คเรสตาฟ ผู้บัญชาการสูงสุดของกองอัศวินที่ 4 ที่มีชื่อเสียงแสนจะย่ำแย่ และกำลังประสบปัญหาในการตามหา “นักดนตรี” ในโลกที่จากมาเสียงดนตรีของเธอเป็นแค่เสียงที่ว่างเปล่า แต่ในโลกนี้เสียงดนตรีของเธอคือสิ่งที่สำคัญ “ถ้าเป็นที่นี่ ฉันอาจจะกลับมาสีมันได้เต็มที่เหมือนเดิมก็เป็นไปได้”